Alles over Eten
GROENTE AAN HET EIND VAN DE WERELD

Tekst:Klary Koopmans

"Kom, ik neem je mee op een verrassingsuitje dit weekend."
"Waar gaan we naar toe?"
"Tis nauwelijks een verrassing hè, als ik je dat vertel?"
"Hm." "Oké ik geef je een hint. We gaan groente eten aan het einde van de wereld!"

Nou ja, niet echt. Maar tik 'Kop van 't Land' in bij Google maps, en het lijkt er toch op dat de beschaving daar ophoudt. Het streetview mannetje komt er niet. Op zondag komt er ook geen bus, trouwens, en de weg loopt er zó het water in. Wat hadden wij daar dan te zoeken?

Behalve groene dijkjes en blatende lammetjes?

Het lekkerste vegetarische diner óóit. En ik bedoel dus echt een diner. Lekker vegetarisch eten kan op allerlei manieren. Maar de manier van chef Ewout van Herberg de Kop van 't Land is er één die je niet vaak tegenkomt. Een 5 gangendiner (3,4 of 6 had ook gekund) waarvan elke gang gewoon een heerlijk smakend gerecht was, mooi gepresenteerd, met contrasterende structuren en opbouwend van lentefrisse komkommer met oesterblad via romige aspergepuree naar zomers-zoete tomaten tarte tatin naar aards-donkere zwarte risotto en een heftig chocolade dessert. Gewoon een fantastische menu, waar alles aan klopte, vol creatieve kleine verrassingen, en waar - toevallig, zo leek het wel - geen vlees of vis in zat. En o ja, een wijnarrangement met bijzondere en zeer goed passende wijnen. En tenslotte, maar zeker niet het minst belangrijke, een geweldige service van gastvrouw Liesbeth die over elk gerecht en elke wijn iets wist te vertellen.

En dan nog een heerlijk bed, een ontbijt met vers warm brood en uitzicht op het water. We vragen ons nu al af wanneer we weer naar het einde van de wereld zullen gaan.

De foto's doen door het avondlicht in combinatie met een lampje boven mijn hoofd, totaal geen recht aan dit heerlijke eten. Ga er gauw zelf maar een keer naar toe...


komkommersoep, komkommer-venkelsalade met varenkaviaar(!)
en oesterblad(!) en gebakken anijschampignons


aspergepuree, asperges, waterkersschuim


tomatenbouillon, tarte tatin van tomaat

Volkskrant reizen.nl
Herberg De Kop van 't Land in Dordrecht

door mac_van_dinther op vrijdag 27 juni 2008
De Kop van t Land, Dordrecht,
Nederland op vrijdag 27 juni 2008
Bron: redactie

Waar eten we?
Herberg De Kop van 't Land in Dordrecht.

Waarom?
Bourgondische vegetariërs hebben het maar moeilijk. In het restaurant van het Kurhaus in Scheveningen werden we onlangs behandeld als een dom blondje in een bouwmarkt: domweg niet voor vol aangezien. Waar wel?, vroegen we. Reacties stroomden binnen en worden bijgeschreven op de Volkskrant Vegatopperslijst op internet. De Kop van 't Land bekleedt hierop een toppositie. De herberg in Dordrecht is een vegetarisch instituut dat vorig jaar werd overgenomen door een nieuwe kok met een vlezig verleden.

Hoe zitten we erbij?
Zwierende zwaluwen, zwevende zilvermeeuwen en duikende visdiefjes in een decor van wuivende wilgen, breed stromend water en hevige wolkenluchten. Ziedaar het uitzicht op het terras van het dijkhuis aan de Merwede dat de Kop van 't Land is. Na dit feest voor de ogen is de inrichting verrassend sober: grijze lambrisering, dito plafond, nog grijzere bureaustoelen op RVS-onderstel, stenen vloer. Een beetje kil; gelukkig zitten er ramen in.

Wat eten we?
Als vegetariër in gewone restaurants hebben we niets te kiezen. Hier wel en dus slaan we het menu over en plukken van de kaart: papadum met saffraancouscous, sla, suikermeloen en amandel; gegrilde panir (Indiase kaas) met cassoulet van rode linzen en geroosterde bindsla; gepocheerde perzik met crème fraîche en mangosorbet.

Smaakt het?
Het is prima. Fijne salade met leuke contrasten: zachte zoete meloen, knapperige papadum (een soort Indiase kroepoek) en een geinig kokosbolletje. De couscous is een beetje klonterig en heeft wel de kleur, maar niet de smaak van saffraan. Het hoofdgerecht draait om een bakje sponzige, je zou bijna zeggen vlezige, balletjes in een krachtige rode saus. Ernaast liggen twee driehoekjes panir, zachte witte kaas, gelakt met een kruidenmengseltje dat een knapperig dun korstje afgeeft. Opwindend simpel is de bindsla: de krop gehalveerd en kort geroosterd wat de sla een nootachtige bijsmaak geeft. Alleen het dessert valt tegen. De mangosorbet is zacht en vruchtrijk, maar de perzik is zuur (onrijp) en ligt in een schiftend mengsel van boter en crème fraîche. Dan is het machtige chocoladetaartje van mijn vegetarische vriend beter.

Hoe is de bediening?
De serveerster schenkt een 'gezellig' kopje thee en complimenteert gasten met hun kleurtje ('In de zon gezeten zeker?'). Jovialiteit in de bediening is als zout in de keuken: onmisbaar, maar met mate.

Wat kost het?
31 euro per persoon.
Komen we terug? In het land der vegetariërs is De Kop van 't Land top. Maar veruit het lekkerste vegetarisch aten we tot nu toe in Bordewijk (Amsterdam), waar een echte vleeskok in de keuken staat. Een teken dat de vegetarische keuken nog niet echt volwassen is? En bestaan er wel Bourgondische vegetariërs? Na de vakantie gaan we verder. In de tussentijd genieten we van het uitzicht aan de Merwede: Als je niet al vegetarisch was, je zou het hiervoor worden.

Punten
Eten 7
Bediening 7
Entourage 8
Prijs-kwaliteit 8

Specialbite.nl

Dordrecht
Herberg De Kop van 't Land

Zonder vlees, mét bite

Ook al zou De Kop van 't Land alleen bitterballen serveren, dan moest je hierheen vanwege de waanzinnige droomlocatie aan de Merwede. Maar laten die ballen nou nét niet op de kaart staan: hier eet je vegetarisch. En hoe. Dit restaurant scharen we onder de vegetariërs-nieuwe-stijl die je vooral in wereldsteden veel tegenkomt. Waar het gegeven 'vleesloos' totaal niet meer relevant is. Fris, vrolijkmakend, met letterlijk een bite. Chef Ewout, die best een stukje vlees of vis lust op z'n tijd, zoekt naar krachtige smaken en interessante texturen. In de winter heeft zijn boerenkoolrisotto bijvoorbeeld geroosterde kappertjes voor dat beetje beet. In het voorjaar geniet je van kataifi (draadjesdeeg)met chèvre, appel en basilicumolie of riso nero met geroosterde portobello en peterseliewortel. Ondertussen bedient Liesbeth heel relaxt en geeft ze advies over de (biologische) wijnen. Elk seizoen heeft z'n eigen ingrediënten en eigen sfeer: in de winter dat behaaglijke herberggevoel op de Gispenstoelen in de verder sober ingerichte ruimte. In de zomer op het terras eindeloos (na)genieten onder een fleecedeken. Om vervolgens een van de gastenkamers boven op te zoeken.

Delicious Diner
Exclusief voor delicious-lezers

Bij de Kop van 't land

Bij Herberg De Kop van 't Land eet je eigentijds vegetarisch. Een kleinschalige herberg op een beeldschone oerhollandse locatie aan het water, met een ontspannen sfeer en volop aandacht voor de gasten. De chef-kok, zelf géén vegetariër, houdt van puur en ongecompliceerd, van krachtige en natuurlijke smaken. Ga mee biologisch en delicious. dineren!

de locatie
De Kop van 't Land ligt, met een heerlijk terras direct aan de Nieuwe Merwede, aan de rand van de Dordtse polders en Nationaal Park De Biesbosch. Met een picknickmand in een fluisterboot is De Biesbosch een belevenis en voor liefhebbers van Hollandse steden is Dordrecht ideaal voor een stadswandeling langs historische panden, grachten en havens. De Herberg heeft vier leuke gastenkamers met prachtig uitzicht en een eigen badkamer. Je kunt bij dit delicious.diner een kamer huren voor een speciale prijs van € 69 per kamer (incl. een stevig ontbijt).

de chef-kok en de gastvrouw
Chef-kok Ewout Faase en gastvrouw Liesbeth Kroeze werkten lang in kleine restaurants in de Utrechtse binnenstad. Sinds drie jaar richten zij zich volledig op de vegetarische keuken. 'We zien het als een uitdaging om zonder vis en vlees onze gasten mooie culinaire smaakbelevingen te presenteren. Koken zonder vlees of vis betekent heel bewust zoeken naar een goede smaakbalans en structuren. Vergeten groenten staan regelmatig op ons menu en we hebben ook speciale aandacht voor de biologische wijnkeuze.'

het menu
Je begint met een amuse en drinkt een frisse cava (Albet i Noia). Dan volgen heel voorjaarsachtig groene asperges, tonburi, waterkers, riso nero, gecombineerd met een uitgelezen witte wijn. Het groentefeest begint nu goed, met tarte tatin van tomaat, krachtige tomatenconsommé, mozzarella en aardperen, als die nog voorradig zijn. Dan volgt een paddenstoelengang van geroosterde portobello, gedroogde oesterzwam en rauwe shii-take met een pinot nero. Het petit dessert is nog een verrassing van verschillende bijzondere smaken die passen bij de fijne dessertwijn Moscatel de setubal.

WAAR
De Kop van 't Land,
Zeedijk 32,
Dordrecht

WANNEER
zaterdag 17 april 2010

TIJD
18.30 uur

PRIJS
€ 60 p.p., inclusief
aperitief, viergangenmenu, wijnarrangement en koffie/thee

INSCHRIJVEN
bel (078) 630 06 50
of via info@kopvanhetland.nl
o.v.v. delicious.arrangement

Recentie op Iens.nl
www.iens.nl/restaurant/rotterdam/restaurant.htms?country=1&r=4877

Algemeen Dagblad, 19 juli 2007
LEKKER VEGETARISCH

Voor De Gouden Pollepel bezoekt deze krant wekelijks een restaurant.
Vandaag: De Kop van 't Land.

Tekst:Dijlan van Vlimmeren

Een droomlocatie. Het Kop van 't Land is gelegen aan de Nieuwe Merwede op een schitterende plek in De Biesbosch, een beschermd natuurgebied met kreken en wilgenvloedbossen. Zo Hollands, zo mooi. Eerder stonden we voor een gesloten deur. We waren op slag verliefd op deze schattige herberg, dus we baalden dat we onverrichter zake terug naar huis moesten. De volgende ochtend gebeld waarom er niet werd opengedaan. De telefonische reservering bleek te berusten op een vergissing. Woensdag is rustdag voor kok Ewout Faase. Het Kop van 't Land gunnen we een tweede kans. Niet alleen vanwege de ligging, ook omdat het aantal (goede) vegetarische restaurants in de regio schaars is.

De eigenaren van De Kop van 't Land zijn niet vies van vlees of vis. Toen ze het hotel/restaurant met een vegetarisch verleden begin dit jaar overnamen, hebben ze wel even moeten nadenken over de keuken. Het (bestaande) imago gaf uiteindelijk de doorslag. Met een vegetarisch restaurant kunnen ze zich onderscheiden. Het Kop van 't Land is heel basic. Met minimale middelen ingericht. Op de bar staat een glazen vaas met uitgebloeide uienbollen. De stengels van de uienbollen zijn beschimmeld. Verdere sfeermakers zijn achterwege gehouden. Geen geijkte olijventapenade maar een pasta van kikkererwten (peulvrucht met een nootachtige smaak) en aubergine krijgen we bij Het Kop van 't Land bij twee sneetjes vers brood. De amuse is al even verrassend: een ziltig soepje van lamsoor en zeekraal. Als aperitief drinken van een biologische rose van de wijnmakers Marie-Celine en Jean-Michel Chort van chateau Le Peyrail uit de Bordeaux (3,75 per glas). Een aangenaam wijntje dat niet snel verveelt.

De kaart is heel beknopt. Gekozen kan worden uit slechts drie voor-, drie hoofd- en vier nagerechten en een verrassingsmenu. Het menu bevat als voorgerecht een geroosterde krop sla met amandel, gemarineerde feta, gele paprika en kruidenolie. Mijn tafelgenote heeft haar oog laten vallen op een kruidige hangop van geitenyoghurt op gegrild brood met een saus van sinaasappel en rucola (7). De hangop is een heerlijk fris zomers gerecht. Met de feta is Faase te zuinig geweest. De bediening is heel prettig. Met grote toewijding brengt ze de hoofdgerechten: een groentenpaella (16) en een loempiaatje, gevuld met curry en aubergine, besprenkeld met kokos, citroen en gedroogde koriander en geserveerd met jasmijnrijst. De pure smaken combineren uitstekend. Wij, carnivoren, missen geen vlees of vis. We eindigen met een bordje biologische kazen met rozijnenbrood en een originele jam van witlof en gember (9) en een smeuige vanille-hangop met rood fruit. Hebben nog wel eens een opgeblazen gevoel na een diner, bij De kop van 't Land stappen we vol energie naar buiten. De rekening is met 88,15 zeer acceptabel.

De Pers, Zaterdag 20 oktober 2007
Het groene restaurant

Tekst:Britt Stubbe

De nieuwe vegetariër wil meer dan linzen, tofu en tafelkleedjes uit de wereldwinkel. Ruimte dus voor vegetarische restaurants met stijl en uitstekend eten.

Nederlandse vegetariërs komen vaak euforisch terug van trips naar grote buitenlandse steden. In de hippe buurten van Berlijn staan meer vegetarische maaltijden op de kaart dan gerechten met dode dieren. Ook in Londen kan de vegetariër zijn hart ophalen. Zo is in het kwalitatief hoogstaande restaurant The Gate de geitenwollensokkensfeer ver te zoeken. De inrichting is strak. De kaart uitgebreid en van deze tijd. Ook in Amerikaanse steden waar het hip is om gezondheidsfreak te zijn, stikt het van de goede restaurants voor de vegetariër. Zelfs voor de veganist. Of die nu houdt van de oosterse of de westerse keuken. Zo bestelde een verstokte vegetariër uit Nederland laatst een veganistische pekingeend in California Vegan, een restaurant in Los Angeles. Hij was verrukt over deze nepeend met sinaasappelsaus. Ook de hamburger die hij volgende dag at in een vegetarisch lunchtentje deed hem denken aan de burgers die hij vroeger als tiener in de snackbar haalde. Vóór hij zestien jaar geleden besloot dat dierenwelzijn belangrijker was dan zijn liefde voor de smaak van vlees en vis en toen hij nog niet wist dat de meeste restaurants de vegetariër verwarren met iemand die niet van eten houdt.

Eeuwige linzenprutjes De vegetariër met Bourgondische inslag bracht jarenlang een groot offer: in restaurants zaten zijn vrienden aan de biefstuk en friet terwijl hij een bord met groenten en rijst voor zijn neus had. Heel soms met een gebakken ei erbij, of een kaassoufflé. Natuurlijk waren er in elke regio wel een paar vegetarische restaurants te vinden, maar daar nam de vegetariër zijn vrienden niet mee naar toe. Zelf was hij al teleurgesteld over de creatieve armoede van de koks met hun eeuwige linzenprutjes en gerechten met tofu. Goede wijnen stonden er ook al niet op de kaart. Hij legde zich er uit pure armoe maar bij neer. Tot hij tijdens bezoeken aan grote buitenlandse steden ontdekte dat het dus wel kon, lekker eten in een al even smaakvolle omgeving. Eindelijk geen mensen om hem heen die met hun magere lijven en witte koppen voldeden aan het clichébeeld van de vegetariër, maar ‘gewone’ mensen. Jong en oud. Hipperds en zakenlui. Waarom hadden ze dit soort restaurants niet in Nederland? Zeker nu uit recente cijfers van onderzoeksbureau Aurelia blijkt dat het aantal vegetariërs in twee jaar tijd is gestegen van 560.000 naar 720.000. Het aantal mensen dat zichzelf beschouwt als parttimevegetariër steeg de afgelopen jaren zelfs naar 3,5 miljoen.

Geroosterde kappertjes
Ook Ewout Faase, kok en eigenaar van het vegetarische restaurant De Kop van ‘t Land, zag een jaar geleden het nijpende gebrek aan kwalitatief hoogstaande vegetarische restaurants. En dat terwijl hij zelf zowel vlees als vis eet. Al doet hij dat steeds minder. Niet uit ideologische motieven, maar omdat volgens hem de kwaliteit in rap tempo achteruit gaat. En dan heeft hij het niet alleen over producten uit de bioindustrie, ook de smaak van biologisch vlees en vis valt hem vaak tegen. ‘Bovendien worden de prijzen van kwaliteitsvlees en vis steeds hoger en ik wil alleen het beste serveren.’

Het kan dus wél, lekker vegetarisch eten in een al even smaakvolle omgeving

Faase was al een tijd van plan zijn eigen restaurant te beginnen, toen hij hoorde dat er een vegetarisch restaurant annex herberg te koop was, op een prachtige locatie net buiten Dordrecht. Hij werd verliefd op de plek. Omdat het vegetarische restaurant een goede naam had in de omgeving besloot Faase ook geen vis en vlees te serveren. Faase: ‘In de restaurants in Utrecht waar ik gewerkt heb, was er altijd veel aandacht voor de vegetarische keuken. Keuze uit verschillende gerechten en met oog voor smaak, structuur en presentatie. Met het weghalen van vlees en vis word je gedwongen om na te denken. Je kunt geen toevlucht zoeken in een stuk vlees met een lekkere saus op de dag dat je wat minder inspiratie hebt. Je moet bewuster op zoek naar een goede smaakbalans en structuren. Bij een maaltijd van alleen zachte dingen is het goed ook iets knapperigs te serveren. En geef je normaal bij een winterse stampot uitgebakken spek, zoek je nu naar dat gezellige Unoxgevoel door bijvoorbeeld kappertjes te roosteren. Dat extra creatief moeten zijn, dat maakt het juist leuk. Net als het werken met uitsluitend biologische gerechten. Je moet meer moeite doen, maar het is het dubbel en dwars waard.’ Op de culinaire website Iens en op het gastenboek van de website van Faases restaurant wemelt het van de positieve reactie’s. Het meest opvallend zijn die van nietvegetariers. Zo schrijft ene Wim: ‘Als fanatieke nietvegetariër was ik zeer verrast. Zoveel balans en verfijnde smaak had ik niet verwacht. Grandioos. Jullie zijn nog niet van mij af.’ En Ad Pols schrijft op Iens: ‘Vegetariërs waren voor ons altijd mensen die veel voor hun geloof moesten opofferen. Een maaltijd zonder vlees of vis kon nooit lekker zijn. Althans: dat was onze overtuiging voor we hier kwamen. Niet dat we nu vegetariër zijn geworden, maar wij zijn er wel anders over gaan denken.’Alleen het zien van het smaakvolle interieur op de website en het lezen van de menukaart van het restaurant maakt bovenstaande reacties zeer begrijpelijk. Een salade met pecorino, kappers en gefrituurde boterpompoen. Een conchiglioni met saus van snijbiet en tomaat en rolletjes van gemarineerde mozzarella en aubergine. Of een paddestoelenStroganoff geserveerd met rijst en geroosterde groenten. Dat zijn gerechten die meer uitnodigen dan een groentenprutje met rijst. Net zoals een wekelijks wisselend drie tot zesgangenmenu. En dan is er ook nog een uitgebreide wijnkaart met biologische wijnen.

Verwend worden
Ook restaurant Betty’s in Amsterdam wordt bedolven onder de lovende reacties op Iens. De menukaart doet dan ook denken aan die van een volwaardig restaurant. Goede wijnkaart. Gerechten gemaakt van producten die gastheer Gido Schweitzer zelf haalt bij biologische boeren. Zo snijdt hij wekelijks zelf zijn groentes af in het Westland. En rijdt hij regelmatig naar Frankrijk voor de beste biologische wijnen, naar Italië voor de lekkerste buffelmozarella en naar Spanje voor de meest verfijnde olijfolie. Schweitzer heeft zijn restaurant gemodelleerd naar de plek waar hij zelf graag zou komen. Op de tafels ligt mooi tafellinnen. Op de achtergrond klinkt klassieke muziek. En van binnenkomst tot vertrek is de klant koning. Schweitzer: ‘Ik heb zelfs meer nietvegetariërs binnen dan vegetariërs. Omdat het hier in de eerste plaats draait om lekker eten en een avond verwend worden.’ Schweitzer – zelf vegetariër – ergert zich al jaren aan de achterstand die Nederland heeft als het gaat om goed vegetarisch eten. ‘Ik begrijp ook niet waarom dat is. Zelf stop ik ling zie ik zelden in de vegetarische gerechten die ik krijg voorgeschoteld in gewone restaurants. Het is beter dan een paar jaar geleden, maar nog steeds teleurstellend wat keuze en kwaliteit betreft. Soms proef ik dat mijn eten is bereid in een pan waar vlees in is gebraden. Dan stuur ik het onmiddellijk terug. Ik wil graag serieus genomen worden.’ In Schweitzers woonplaats Amsterdam zijn nog zeven andere vegetarische restaurants, maar dat zijn geen plekken waar hij zelf graag een avondje uit eten gaat. ‘Die restaurants zijn vaak nog van de oude stempel; een beetje blijven hangen in het alternatieve. Hoewel het in Rotterdam al een stuk beter is. Maar de behoefte aan goede vegetarische restaurants is er zeker. Betty’s loopt erg goed. En we zitten nog niet eens in het centrum van de stad. Ik verwacht dan ook dat het aantal goede vegetarische restaurants de komende jaren fl ink zal toenemen. Nederland loopt altijd een paar jaar achter bij het buitenland, zeker culinair.’

De meeste restaurants verwarren een vegetariër met iemand die niet van eten houdt. Zelf eet Schweitzer het liefst bij Groot Paardenburg. Hij moet er zelf ook om lachen. Want dit restaurant in Ouderkerk aan de Amstel is van niemand minder dan de man die niet zou kunnen leven zonder vlees: Herman den Blijker. ‘Het eten is er grandioos. En als ik ze verzoek om de pannen extra goed te wassen, vinden ze dit geen rare vraag. Ze zien het als een uitdaging om me in de watten te leggen. Ze gaan er niet van uit dat lekker eten voor mij van ondergeschikt belang is omdat ik vegetariër ben. Dat is het allerbelangrijkst.’